NIVEA smeren, OMA thuislaten, LSD gebruiken, denk aan ANNA, en wees een OEN…

Nog nooit zo’n vage blogtitel gehad als deze…En toch zegt het precies waar ik over wil schrijven.

Ik maak me namelijk een beetje zorgen. Zorgen om hoe de mensen met elkaar omgaan. En dan vooral communicatie-wijs.
Tijdens mijn opleiding tot coach bij Malva Breda leerde ik dat ik een open ruimte mag zijn. Ik mocht een OEN zijn, Open En Nieuwsgierig.
Ik leerde Niet In te Vullen voor Een Ander ( NIVEA), ik leerde te Luisteren, Samenvatten en Door te vragen en ANNA
( alles navragen en niks aannemen) is nog steeds mijn beste vriendin. Hoewel OMA een graag gezien gast is thuis, is ze in een gesprek soms niet handig, je mag je Oordelen, Meningen en Aannames soms even voor je houden. 
Maar ik voel me een beetje een uitstervend ras als ik om

Ik wil niet zeggen dat ik het allemaal goed doe, echt niet, zoveel zelfkennis heb ik wel. En logisch ook, ik ben ook een mens! 😉
Vaak komt er bij communiceren emotie kijken. En dan regeert angst om niet goed genoeg te zijn, verdriet omdat ik me niet gehoord voel, of boosheid omdat ik me niet gehoord voel…
Maar ik probeer het wel…
Wanneer ik ergens last van heb, dan maak ik daar een ik-boodschap van. Niet “Ik vind  echt dat jij als een egoïstische boer op de werkvloer staat…” ( hallo, oordeel op het persoon…) maar ” Ik merk dat ik het lastig vind hoe jij je in de groep inzet” . Een mening en op het gedrag wat de persoon in kwestie vertoont, niet op de persoon zelf.
Er ontstaat dan ruimte om in gesprek te gaan. Om het er even over te hebben, want wellicht is deze persoon zich helemaal niet bewust van het gedrag!

Het heeft te maken met de omgang met een ander.
“Ik ga dat echt niet tegen hem zeggen, want ik weet nu al dat hij boos wordt”…
En vervolgens wordt er niks gezegd, maar wordt de energie wel steeds negatiever, want die persoon ligt dan onder een vergrootglas en dan is binnen de kortste keren alles vervelend en irritant.
Hoezo weet je nu al zeker dat hij boos wordt? Staat dit op zijn voorhoofd? Stond dat in het nieuwsoverzicht die ochtend?
Eerder behaalde resultaten geven geen garantie voor de toekomst, en dat geldt hier ook.
Wanneer iemand eerder op een bepaalde manier heeft gereageerd, dan wil dat niet zeggen dat dat altijd zo is.
Geef iemand een tweede, een derde, wat, een honderdste kans! Maar geef diegene wel een kans. Want door het niet te zeggen, krijgt diegene geen kans.
Je hoeft het niet eens te worden, dat kan niet, zoveel mensen, zoveel wensen. Maar de energie blijft transparant. Blijft eerlijk en open.
Praat met elkaar.

Vaak zeg ik tegen kinderen in mijn klas , “Draai het nou eens om. Als Pietje zo tegen jou zou doen, hoe zou je dat vinden? ”
” Niet leuk juf” …. Vaak volgt er dan als vanzelf een ” Sorry Pietje”. Omdat ik hun gevoel van inleving aanspreek. En daarna proberen we het samen op een andere manier te zeggen. Want de boodschap mag wel gehoord worden.
Maar grote mensen hebben soms ook een ‘grote ik’…Oftewel een ietwat groot ego. En is sorry zeggen heel lastig.

Vergeven is 100 x makkelijker dan een stapel oude koeien blijven onthouden.
Wanneer een kind in mijn klas iets doet wat niet handig is, dan vraag ik of het het kan oplossen.
Door oprecht sorry te zeggen, iemand aan te kijken en wellicht even een hand te schudden, kan dat. En spelen de kinderen daarna gewoon weer verder! Niks aan de hand.
Ook als ze iets doen wat naar mij niet zo handig is, zeggen ze sorry en zeg ik “Ik heb je gehoord, dank je wel!”
En door! 
Maar grote mensen, volwassenen, zetten soms een soort kruisje achter iemands naam. Die persoon staat dan al met -1 achter. Dat is lastig communiceren hoor! 
Natuurlijk heb je hier je eigen grenzen, en die zijn heel belangrijk! En die kun je aangeven, natuurlijk!
Ook naar je eigen kind, maar door het gedrag te benoemen waar je moeite mee hebt, zal het kind zich veilig voelen. Mama houdt van mij, maar wat ik deed was niet zo handig. 

Communiceren is zo makkelijk nog niet, zeker in een grote mensen wereld als deze.
Maar als we nu eens uitgaan van het goede? In plaats van dat iemand het als een aanval bedoelt?
Als we nu eens doorvroegen wanneer iemand iets tegen je zegt wat je raakt?” Klopt het dat je het zo en zo bedoelt want zo komt het op mij over?”.
Praat over het gedrag van iemand wat je lastig vindt en niet over ” jij bent” .
En….leef het voor.

Leer je kinderen te communiceren vanuit hun hart, vanuit hun gevoel. Leer je ze überhaupt te communiceren.

Want wellicht is het ijdele hoop, maar misschien wordt er dan over een paar jaar geen jongen meer in elkaar geslagen door een andere jongen waarbij andere jongens staan te filmen. Want hé…dat zouden zij ook niet leuk vinden!
Wordt er met elkaar, weliswaar vol vuur en boze woorden, gepraat over Kerstboomverbrandingen. Worden we het misschien niet eens, maar kan er misschien wel een middenweg worden gevonden?
Wordt er naar elkaar geluisterd en echt gehoord wat er gezegd wordt, krijgen kinderen wel wat ze nodig hebben in het onderwijs. 
Helpen we Nivea aan aan recordverkoop, want heus, dat potje op tafel zetten helpt mij elke keer weer…” Oh ja, even navragen of het klopt, niet invullen”. 

Ik hoop het zo..

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *